Większość ludzi, którzy mieszkają lub pracują w Norwegii są obowiązkowe członków norweskim systemie ubezpieczeń społecznych (Folketrydgen), który pozwala na pacjentów do uzyskania opieki medycznej całkowicie dotowane przez wysokie podatki, to prawda Norwegii (około 8-11%), luźno przetłumaczyć jako "opłaty za świadczenia publicznych" (trygdeavgift og Folketrygden). Jest to bez względu na narodowość i bardzo scentralizowany system. Pracodawcy są odpowiedzialni za rejestrację swoich pracowników z programu.

ośrodków zdrowia (helsesenter), znajduje się w większości gmin, uchwyt rutynowej opieki medycznej dla uczestników programu. W celu wizytę u specjalisty, należy najpierw zobacz lekarza i otrzymać skierowanie. Norwegia oferuje również specjalne kliniki dla opieki nad dziećmi (helsestasjon), w którym dzieci w wieku przedszkolnym są ważone i mierzone regularnie i otrzymała odpowiednie szczepienia. Pielęgniarki są również dostępny, aby odpowiedzieć na pytania i omówić wątpliwości.

Wspólny problem z nacjonalizacji służby zdrowia jest długi czas oczekiwania i dotyczy to także Norwegii. Średniej wagi wymiany stawu biodrowego, ponad 4 miesiące. Około jedna czwarta wszystkich pacjentów kierowanych do przyjęcia do szpitala nie czekał dłużej niż trzy miesiące odprawy. Również, opieki można zaprzeczyć, jeśli nie uważa się za opłacalne.

System ten zapewnia również emerytury członków, rentowe i zależne od renty, jak również rekompensat pracowniczych szkody.

Prywatne ubezpieczenie

Norwegian może zrezygnować z publicznego ubezpieczenia i zapłacić opcji out-of-pocket. To pozwala ludziom podróżować za granicę opieki medycznej, gdy listy oczekujących są długie. Inną korzyścią jest to, że pacjentów prywatnych generować wyższe zarobki dla lekarzy, i mogą być traktowane z ostrożnością. Prywatny pacjent może także łatwiej wniosek lekarza, który mówi swoim ojczystym język.

Chirurgia plastyczna w ogóle musi być przewidziane przez prywatnego ubezpieczenia.