Het onderscheidend religie en cultuur van het Joodse volk begon te ontstaan in de regio van wat nu Israël ongeveer 4000 jaar geleden. Het idee van een thuisland voor het Joodse volk en van een terugkeer naar Zion bestaat al eeuwen: op style = 'color: red'> Pascha joden beurt naar Jeruzalem als zij bidden en reciteren de woorden volgend jaar in Jeruzalem. De Hebreeuwse taal, de Thora (de joodse heilige boek), de Joodse wetten van de Talmoed, de joodse kalender en de Joodse feestdagen en festivals ontstond in Israël en draaien rond de seizoenen en voorwaarden. Het was echter pas in de late 19e eeuw, toen de opkomst van antisemitisme heeft geleid tot een heropleving van pogroms in Rusland en Oost-Europa, dat de Europese joden emigreren naar wat toen bekend stond als Palestina en de zionistische beweging begon in ernst. Tegelijkertijd is een golf van Joden naar Palestina emigreerde uit Jemen, Marokko, Irak en Turkije. In 1897 Joodse leiders formeel organiseerde de zionistische politieke beweging, waarin wordt opgeroepen tot het herstel van de Joodse nationale thuisland in Palestina, een plek waar zowel Joden kon vinden heiligdom en zelf-bepaling te verkrijgen als een verenigde natie.

Toen de stad van Tel Aviv (betekenis heuvel van de lente) ontstond aan het begin van de 20e eeuw was het onder style = 'color: red'> Turkse regel. In 1916 de Turken de stad geëvacueerd, maar de bevolking was er eens hervestigde Palestina werd een Brits protectoraat in 1917. Na de rellen in de naburige stad style = 'color: red'> Jaffa in 1921 veel joden vluchtten naar Tel Aviv en in 1931 het cityï bevolking was 45.000 bereikt. De bevolking bleef groeien tijdens de jaren 1930 en bereikte een niveau van 145.000 in 1941. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog de Britse trok zich terug uit Palestina en de VN op het gebied opgedeeld in Arabische en Joodse staten, een regeling afgewezen door de Arabieren. De Joden van Palestina verklaarde het ontstaan van de moderne staat Israël in 1948, met als Tel Aviv haar kapitaal. In de komende twintig jaar een reeks militaire overwinningen tegen Arabische troepen mogen Israël om zijn grondgebied uit te breiden: Israël nam de stad Jeruzalem in 1950, waardoor het haar nieuwe kapitaal; andere gebieden werden bezet na de oorlog van 1967. In 1982 Israël trok zich terug uit de Sinaï-woestijn, die terug naar Egypte, en uitstekende territoriale geschillen met Jordanië werden opgelost in de Israël-Jordanië Verdrag van de Vrede in 1994. De verplaatsing en onderdrukking van de niet-joodse Palestijnse bevolking sinds de oprichting van de staat Israël is een constante bron van spanningen in de regio, met zowel militaire en burgerslachtoffers aan beide zijden. Tel Aviv was gericht door Iraakse Scud-raketten tijdens de eerste Golfoorlog en sinds begin jaren 1990: Tel Aviv is het doelwit van Palestijnse guerrilla's en suïcide-bommenwerpers die zijn begonnen met aanslagen in de openbare ruimtes zoals zoals winkelcentra, cafes en restaurants en op bussen.

Het Midden-Oosten genoten van de relatieve stabiliteit onder Israëlische premier Yitzhak Rabin (de eerste Israëlisch-geboren PM van Israël) na de ondertekening van de Oslo-akkoorden met de Palestijnse ambtenaren in 1993, die de fundamenten voor de oprichting van een autonome Palestijnse staat naast Israël vastgesteld. De ondertekening van het verdrag werd gezien als een verraderlijke daad door extreem-rechtse bewegingen in Israël en Rabin werd vermoord in 1995 - de enige Israëlische premier te worden vermoord, terwijl in kantoor. In mei 2000 heeft Israël trok zich terug uit Zuid-Libanon, die het hadden bezet als een bufferzone sinds 1982. In overeenstemming met de Conferentie van Madrid van oktober 1991 de bilaterale onderhandelingen werden gevoerd tussen Israël, de Palestijnen en Syrië een permanente nederzetting te bereiken, tevergeefs. De wereld verwacht een einde te maken aan de impasse met de dood van de Palestijnse leider Yasser Arafat in 2004, maar ondanks de formulering van de verschillende routekaarten voor de vrede door de opeenvolgende Amerikaanse presidenten een duurzame vrede met de Israëli's en Palestijnen naast elkaar in hun respectieve landen, moet nog worden bereikt.

Voor een voorproefje van het oude Tel Aviv kunt u een wandeling van Rothschild Boulevard. Dit was de eerste belangrijkste straat in de stad en de meerderheid van de gebouwen zijn vanaf het begin van de twintigste eeuw. Op vrijdag tijdens de zomermaanden zijn er kleurrijke straat partijen