Singapore heeft haar eerste algemene verkiezingen in 1959, toen Singapore kreeg volledige interne autonomie. De linkse People's Action Party (PAP) geveegd aan de macht, samen met hun leider Lee Kuan Yew, een jonge advocaat die was opgeleid in Cambridge. Na bijna 3 jaar strijd verscheurd van een deel van de Federatie van Maleisië tijdens die wedstrijd waren er rellen en angsten van Singapore 's lands economische machtspositie dreigt de politieke macht basis van Kuala Lumpur te nemen, Singapore was uitgezet en ging op een onafhankelijke stadstaat. Kwetsbare zoals het was (hij geconfronteerd wordt geabsorbeerd terug in de Federatie van Maleisië op een uiterst ongunstige voorwaarden, en er was ook het gevaar te worden aangevallen door de Indonesische militaire), Singapore getracht haar soevereiniteit hebben die internationaal erkend zijn door toetreding tot de eerste van de Verenigde Naties en het Gemenebest in 1965. Een nieuw ministerie van Buitenlandse Zaken werd ingesteld, die onder minister van Buitenlandse Zaken Sinnathamby RAJARATNAM, valse diplomatieke betrekkingen met andere landen. De Associatie van Zuidoost-Aziatische Naties, werd mede-opgericht door Singapore in 1967 samen met Indonesië, Maleisië, de Filipijnen en Thailand om de economische groei, sociale vooruitgang en versnelling culturele ontwikkeling in de regio en het bevorderen van regionale vrede en stabiliteit door middel van blijvend respect voor de regels van rechtvaardigheid en recht tussen de landen in de regio (De ASEAN-verklaring / Bangkok verklaring van 1967).

De PAP is domineerde de politieke arena tot vandaag. De republiek Westminster maakt gebruik van een systeem met een eenkamerstelsel de parlementaire democratie. De president van de Istana is hoofd van de staat en, terwijl van oudsher een boegbeeld in 1991 de Grondwet van Singapore werd gewijzigd, zodat deze in de volksmond de president zou worden gekozen, en ook om hem vetorechten in een aantal belangrijke beslissingen. Het merendeel van de uitvoerende macht is in handen van het kabinet, de ministers onder leiding van de minister-president van Singapore. De Eerste-ministers tot nu toe zijn: Lee Kuan Yew (1959-1990), Goh Chok Tong (1990-2004), & Lee Hsien Loong (2004-heden).

Singapore is een democratie, omdat zij beschikt over een door het volk gekozen president en prime-minister. Aangevoerd werd echter, met name door buitenlandse politieke analisten dat Singapore is meer een autoritaire staat dan een echte democratie. Het is geklasseerd door de Economist Intelligence Unit als een hybride land, met zowel elementen van zowel autoritair en de democratie. Oppositie partijen, zoals de Arbeiderspartij hebben bevestigd dat Singapore is een de facto een eenpartijstaat. De leiders van de PAP, waren echter van overtuigd dat voor een stadstaat zoals als Singapore, zonder de natuurlijke hulpbronnen (afgezien van haar diep water haven) partijdig politiek was een luxe die nog niet kon worden geboden. Wat de reden ook, heeft Singapore blijkt zeer stabiel zijn, zowel politiek als economisch, en is herhaaldelijk beoordeeld door Transparency International als de minst corrupte land in Azië en in de top tien van schoonste van corruptie in de