De geschiedenis van Rome is een van de oudste en meest vermaarde geschiedenis van de westerse beschaving en haar prominente plaats gaat terug tot de oudheid. Volgens de legende werd Rome gesticht door de tweeling Romulus and Remus op 21 april, 753 BC.

Een stad op het gebied van het toekomstige Forum Romanum en Palatijn begon te ontwikkelen tot een hoofdstad van de Romeinse Koninkrijk en werd geregeerd door een opeenvolging van zeven koningen, volgens de traditie. Vanaf 510 voor Christus de Romeinse Republiek gevormd en werd geregeerd door een senaat tot de regel van een keizer nam, tot oprichting van het Romeinse Rijk van 27 voor Christus toen de Romeinse overheersing uitgebreid overzee.

Al bijna duizend jaar, Rome bleef de belangrijkste stad in de westerse wereld. Het was uiteindelijk overtroffen in prestige door de oostelijke hoofdstad van Constantinopel. Echter, een nieuwe macht was rustig ontwikkelen in Rome en was gelegen in de katholieke kerk en geïnvesteerd in de paus.

Na de plundering van Rome in 410 AD en tijdens de vroege middeleeuwen Middeleeuwen, Romes bevolking doopte tot slechts 20.000 en bleef onder het gezag van het Byzantijnse Rijk. Bij 800 AD, Rome begon weer te doen herleven als een heilige stad, en pauselijke hoofdstad.

Ondanks de pest, het Grote Schisma en de plundering van 1527 door Chales V, het Heilige Roomse keizer, Rome bloeide als een culturele en artistieke centrum van West-Europa vooral in de renaissance en de barok. Via de 17e en 18e centures, werd Rome bestuurd door pauselijke prioriteiten geïnvesteerd in de Contra-reformatie proces.

In de 19e eeuw, de nationalistische stations van het Koninkrijk Italië, geregeerd door koning Vittorio Emmanuele, laat geworden Rome het centrum van hoop voor de Italiaanse eenwording. In 1871 werd Rome verklaard hoofdstad van de nieuw verenigd Italië, toen de bevolking van de stad was een loutere 213.633.

In de 20e eeuw en na de Eerste Wereldoorlog, Rome zag stijgen tot het Italiaanse fascisme onder Benito Mussolini in 1922, die geallieerde Italië met nazi-Duitsland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, Rome doorstaan verscheidene bomaanslagen en overvallen door de geallieerde troepen tussen 1943 en 1944. Nadat Mussolini werd uitgevoerd aan het einde van de oorlog, een referendum 1946 schafte de monarchie in het voordeel van de Italiaanse Republiek. Rome groeide snel en werd het centrum van de richtlijn wederopbouw en modernisering van Italië.

In de jaren 1950 en '60, werd Rome modieus, vandaar de term la dolce vita, of het zoete leven. In 1960 de Olympische Spelen werden gehouden in Rome, de eerste Olympische Spelen volledig worden gedekt door de televisie. De christen-democratische partij van Italië domineerde de overheid van 1948 tot zijn overlijden in 1992 naar aanleiding van beschuldigingen van corruptie. Een van de meest memorabele feesten leiders,, Aldo Moro werd vermoord in Rome in 1978. Rome meer getuige van geweld in 1993, toen twee maffia bommen ontplofte in het centrum. In 1995 groeide de bevolking tot ongeveer 2 miljoen euro. Momenteel Rome geconfronteerd met een stijgende trend in de bevolking, welke stad leiders eisen aan een latere daling van de kwaliteit van het leven weerstaan hoofdzakelijk te wijten aan verkeer en het verkeer veroorzaakte vervuiling.