In 1535 de Franse ontdekkingsreiziger Jacques Cartier was de eerste Europeaan die in de bodem op Montral Island. De stad Montral (eerst ook wel Ville Marie) werd opgericht mei 1642 als missionaris kolonie. De stad is oprichter en de eerste gouverneur, Paul de Chomedey, Sieur de Maisonneuve, vestigden zich langs de Saint Lawrence met ongeveer 40 kolonisten. Na het moeilijke begin, de stad floreerde als de bont-handel centrum van de Franse kolonie Nieuw-Frankrijk en werd de toegangspoort tot de West-interieur. In 1760 de bevolking van de stad van Franse oorsprong hadden bereikt over 4000.

In 1760 Montreal overgegeven aan de Britse troepen die de voltooiing van hun verovering van Canada tijdens de Franse en Indiaanse Oorlog (1754-1763). In het kielzog van de Britse verovering van een kleine groep van ondernemende kooplieden, voornamelijk Schots, nam de bonthandel. Hun ondernemingen groeide in de North West Company, die een krachtige bont-handel rijk tot aan de Noordpool en de Stille Oceaan gebouwd.

Tegen die tijd Montreal had al een nieuwe rol als commercieel centrum van de provincies Lower Canada (Quebec nu) en Upper Canada (nu Ontario). De haven van Montral werd een belangrijke overslag punt op de marine-route tussen Groot-Brittannië en de Grote Meren, tanken snelle groei van de stad. In 1844 werd de stad de hoofdstad van Canada, maar verloor deze positie in 1849 na losbandig drukte de gebouwen van het Parlement, wetgever Canada's gebrand.

Tegen het midden van de 19de eeuw Montreal was Canada's leidende productiecentrum, het produceren van een breed spectrum van duurzame en consumptiegoederen. Ook kwam als de nationale spoorwegen hub en onderhoud van het centrum met de oprichting van de Grand Trunk Railway of Canada (1852) en de Canadian Pacific (1881). Montreal Vervolgens werd de commerciële, industriële, en financiële metropool van het land.

Bevolking groeide dus, tot 216.650 in 1891 en een verdubbeling van 1911. Nieuwe suburbane gemeenten ontstond op het eiland, waarvan de meeste zijn gehecht aan de stad tussen 1883 en 1918. Vooruitzichten op een baan trok veel landelijke Frans Canadezen, en de etnische meerderheid weer veranderd: in 1911 Franstaligen waren 63,5 procent van de bevolking van de stad. Met de nieuwe immigratie aan het begin van de 20e eeuw, Montreal ook werd een meer kosmopolitische stad.

Fundamentele veranderingen gaande waren. Montral had bloeide als de schakel tussen Groot-Brittannië en Canada, maar de toenemende integratie van Canada in de Noord-Amerikaanse economie was van meer voordeel naar Toronto. Maar Montreal, in sommige opzichten ervaren een vernieuwing te beginnen in 1960. Nieuwe openbare gebouwen drukten op het landschap. Montreal zijn rol als de Noord-Amerikaanse centrum van de Franse taal creatieve kunsten en werd een internationale hoofdstad van de Franse cultuur.

De transformatie van Montreal werd beïnvloed door de stille revolutie, een periode waarin de Franstaligen een verbetering van hun economische en politieke macht in de provincie Quebec. In 1969 werd de provinciale overheid een wet aangenomen die Frans instructie voor de meeste kinderen, en later de wetgeving verplicht alle openbare borden in de eerste plaats worden in het Frans. Vandaag Montreal is nog steeds een tweetalige stad, maar de primaire taal is Frans.

De taal die vraag werd weer belangrijk in de late jaren 1990. Enkele Engelstalige woordvoerders hebben gevraagd dat de regering de taalwetten gemak, terwijl sommige Franstaligen hebben aangedrongen op een strengere wetgeving de beperking van het gebruik van het Engels. De provinciale regering heeft besloten tot behoud van de bestaande regels, gesteund door de publieke opinie sterk gunste van de status-quo