de sociale zekerheid van Mexico agentschappen worden gefinancierd door bijdragen van de leden, werkgevers en de overheid. In het midden van de jaren 1990, bijdragen gemiddeld ongeveer 25 procent van de leden 'salarissen. Hoewel de informele sector werknemers kunnen zich abonneren op de IMSS (De Mexicaanse Instituut voor Sociale Zekerheid of Instituto Mexicano del Seguro Social) zijn ze ook effectief verhinderd dit te doen omdat ze moeten betalen, niet alleen hun eigen aandeel, maar die van hun werkgevers, alsmede. De leden komen in aanmerking voor een breed scala aan voordelen, waaronder pensioenen, invaliditeit en moederschap dekking. Een verscheidenheid van andere diensten zijn ook beschikbaar voor alle Mexicanen, met inbegrip van vakantie-centra, begrafenisondernemingen, en dag-zorgcentra. Ongeveer 1,5 miljoen Mexicanen maandelijks pensioen ontvangen in het midden van de jaren 1990, een hoger percentage dan in voorgaande decennia als gevolg van winsten in de gemiddelde levensverwachting.

Het systeem heeft veel problemen, zoals de stijgende administratieve uitgaven, redundante fysieke planten, de hoge kosten van complexe medische technologie voor de IMSS ziekenhuizen ongeveer 1.700, en voortdurende overdracht van pensioenfondsen om tekorten in de invaliditeit en moederschap programma's te dekken. Bovendien kan Mexicanen vast particulier geëxploiteerde individuele pensionering rekeningen.

Een van de belangrijkste uitdagingen van het land ondervindt is die voldoet aan de behoeften van een snel groeiende bevolking en verstedelijking en de voortzetting van de levensomstandigheden voor de vele achtergestelde segmenten van de samenleving te verbeteren.