Engeland

Engeland oorsprong ver terug te traceren in de geschiedenis met de ontwikkeling van het land wordt nauw verbonden met de derde wereld er omheen. Archeologisch bewijs wijst naar het zuiden van Britannia te lang gekoloniseerd voordat de rest van de Britse Eilanden als het een meer gastvrije klimaat had. Men gelooft dat de mens leefde in de Britse eilanden ongeveer 8.000 jaar geleden, voordat het zich losmaakte van de Europese continent. Mensen emigreerde naar het gebied, en vervolgens werden afgesneden van het vasteland van Europa door de overstroming van het land brug die nu bekend staat als het Engels Kanaal.

Wessex Cultuur hielp om het land vorm te geven. Grondwerken, zoals Silbury Hill (de grootste door mensen gemaakte heuvel in prehistorische Europa) en Stonehenge (wereldberoemde hoefijzer van grote Sarsen stenen) markeren het land en zijn een zichtbaar teken van de geschiedenis van het land.

Julius Caesar's leger viel het zuiden van Groot-Brittannië in 55 voor Christus. Caesar aangehangen bewondering voor de stabiele en welvarende mensen in het zuiden van Britannia. Caesar uiteindelijk verlaten Groot-Brittannië, waardoor het terug te vallen onder controle van de Britten en de Belgen. Er werd echter een tweede verovering begonnen in 43 na Christus onder Claudius. Moderne Engeland en Wales zijn gehecht en de controle van laagland Schotland werd beweerd.

De term Anglo-Saksische verwijst naar de Germaanse stammen die het land en vestigden zich in het zuiden en oosten van Groot-Brittannië te beginnen in het begin van de 5de eeuw. De term geldt ook voor de taal, nu bekend staat als Oud-Engels, die werd gesproken en geschreven door de Anglo-Saksen en hun nakomelingen in Engeland. Gevechten tussen autochtone Britten en de invasie van Angelsaksen brak uit in ongeveer 495. De Slag bij Mount Badon voorzien succes voor de Britten en stopte het westen Angelsaksische te bevorderen. Dit was een belangrijke tegenslag, maar de Angelsaksische uitbreiding hervat in de 6e eeuw. Saxon uitbreiding door middel van de West Country voortgezet door middel van het 7e, 8e en 9e eeuw. Tegen het midden van de 7de eeuw de Angelen had duwde de Britten terug naar bij benadering de grenzen van de moderne Wales in het westen, de Tamar in het zuidwesten en uitgebreid in noordelijke richting tot aan de rivier de Forth.

Kerstening van Angelsaksisch Engeland begon rond 600 na Christus. Het werd beïnvloed door de Keltische christendom van de noordwesten en door de Rooms-Katholieke Kerk uit het zuidoosten. Augustinus, de eerste aartsbisschop van Canterbury, trad in 597. In 601, doopte hij de eerste christelijke Angelsaksische koning, Aethelbert van Kent. Door 800, het Frankische Rijk was stevig Gekerstend.

Vermogen verschoven tussen koninkrijken tijdens de 6e tot 8e eeuw. Northumbria, Mercia, Kent, East Anglia, Essex, Sussex en Wessex waren de belangrijkste politieke krachten van Zuid-Engeland in deze tijd. De term "Mercian Supremacy" was gebruikt om het domineren bevoegdheden in de 8e eeuw te beschrijven. Kings Aethelbald en Offa waren vooral aanwezig - maar helaas - door het begin van de 9e eeuw de Mercian Supremacy voorbij was.

In 793, de eerste geregistreerde Viking aanslagen in Groot-Brittannië heeft plaatsgevonden. Het lijkt erop dat hij Vikingen waren goed ingeburgerd in Orkney en Shetland, maar het was pas in deze tijd dat de komst van de Vikingen de politieke en sociale geografie van Groot-Brittannië en Ierland van streek. Het was mede naar aanleiding aan de Vikingen dat het Koninkrijk van Alba gevormd (het huidige Schotland).

Andere indringers die hun impact op Groot-Brittannië bekend. De Denen veroverden Northumbria en vestigde het gebied. Noorse nederzettingen ook invloed gehad op de natie en het is taal. Veel fundamentele Engels woorden zijn afgeleid van Oud-Noors. Tegen het einde van de regering van Alfred's in 899, was hij de enige overgebleven Engels koning.

Edward de Oudere nam de troon in 899 en begon de uitbreiding van het koninkrijk. Zijn vrouw, Aethelflaed, voortgezet dit plan na zijn dood, met zijn zoon, Æthelstan, toegang tot dit verlangen op zijn toetreding tot de troon. Æthelstan was de eerste koning van de directe heerschappij van Engeland te bereiken. Het land was op weg naar eenwording, maar er waren nog steeds rivaliteit. Æthelstan opvolgers, Edmund en Eadred, doorstaan ​​herhaald verlies en herwonnen de controle van Northumbria. Het was later heerser - Edgar - die geconsolideerd het koninkrijk.

Scandinavische aanvallen begon opnieuw aan het eind van de 10e eeuw. Sweyn van Denemarken kort nam de regel van het koninkrijk, hoewel Aethelred nam het terug. Zijn erfgenaam, Edmund II, stierf kort na het nemen van de troon leidt tot zoon Sweyn de koning te worden van Engeland. Onder zijn bewind het koninkrijk werd het centrum van de regering voor een imperium waarin ook Denemarken en Noorwegen. Regel die tussen naties met storingen aan een erfgenaam, conflict, en aanvallen toe te voegen aan de onzekerheid te produceren. Op 28 september 1066 Willem van Normandië Engeland binnen in de Norman Conquest. Door 14 oktober van Engeland leger werd verslagen en William werd tot koning gekroond op kerstdag 1066. Voor de komende vijf jaar heeft hij geconfronteerd met een reeks van Engels opstanden en een Deense invasie, maar kon verdragen.

William bracht verder om de staat, het bestellen van een enquête onder de bevolking en goederen voor fiscale doeleinden. Binnen 20 jaar van de verovering had de Engels heersende klasse is bijna volledig onteigend en vervangen door Norman grondbezitters. Willem en zijn edelen sprak en uitgevoerd rechter in Norman het Frans, waardoor een sterke invloed op het land en de taal voor de toekomst.

Oorlog betekende het Engels Middeleeuwen, maar Engeland verging en een zelfvoorzienend land. Internationale handel van wol leidde tot een nauwe verband met de Vlaamse textielindustrie. Dit veranderde in een Engels textielindustrie werd opgericht in de 15e eeuw. Het land bleef hervormen en te stabiliseren onder Hendrik I, de vierde zoon van Willem I de Veroveraar. Hij werkte aan het verenigen Anglo-Saksische en Anglo-Normandische samenlevingen, maar zijn werk werd gedeeltelijk teniet gedaan door het ontbreken van een erfgenaam toen zijn zoon, Willem Adelin, ging verloren in het wrak van de Witte Schip in november 1120. De zoektocht naar de volgende koning was weer omstreden en moeilijk. Burgeroorlog en wetteloosheid opgeschrikt door een vernietigende en pogingen om Schotse en Welshe overvallers geleid tot het opgeven van grote hoeveelheden land te sussen. Op 22 december 1135, Stephen was tot koning gezalfd met de impliciete steun van de kerk en natie. Matilda, een mogelijke opvolger nam het nieuws sierlijk, maar lijkt net zijn geweest in de wacht als ze aangevallen in het najaar van 1139. Ze vielen Engeland en Stephen werd gevangen genomen. Matilda werd uitgeroepen tot koningin, maar de overwinning was van korte duur. Ze werd al snel verdreven uit Londen, wat op zich weer opstand en burgeroorlog. Stephen kwam terug aan de macht, regerend ongehinderd tot zijn dood in 1154.

Het Koninkrijk van Engeland was een soevereine staat tot aan het bewind van Richard I. Hij maakte er een nominale vazal van het Heilige Roomse Rijk in 1194, als onderdeel van een losgeld, toen hij gevangen werd genomen na een kruistocht. Zijn opvolger, de jongere broer John, Normandië en tal van andere Franse gebieden verloren gaan na de rampzalige Slag bij Bouvines. In 1212, John gemaakt het Koninkrijk van Engeland een tribute-betalende vazal van de Heilige Stoel. Dit bleef tot de 14e eeuw, toen het Koninkrijk zijn soevereiniteit hersteld.

King John was impopulair vanwege zijn hoge belastingen, mislukte oorlogen en conflicten met de paus. Naar af te wikkelen die welke in opstand te komen tegen hem, hij een ontmoeting met leiders van de Grote Handvest (Magna Carta in het Latijn) de buurt van Londen af te dichten op 15 juni 1215. Deze opgelegde wettelijke beperkingen op de persoonlijke bevoegdheden van de koning, maar omdat hij had verzegeld onder dwang, John goedkeuring ontvangen van de paus aan zijn woord te breken. Dit ging om hem impopulair als hij gevraagd om rebellen te bestrijden.

De volgende koningen waren met tussenpozen succesvol en rampzalig, maar geen enkele was zo fataal voor Engeland de Zwarte Dood. De builenpest verspreid over Europa, aankomst in Engeland in 1348. Men gelooft te hebben gedood zoveel als een derde tot de helft van de bevolking.

The Hundred Years's War opgenomen overwinningen en verliezen aan beide kanten, maar tegen het einde in 1453, werd de Koning bepaald ongeschikt. Feuding edelen hadden gebruik gemaakt van de situatie, wat resulteert in een burgeroorlog in 1455. Bekend als de Oorlogen van de Rozen, duurde het nog tot 1485. The Tudors zou blijven regeren Engeland voor 118 jaar. In 1461 werd Henry afgezet, wat leidt tot een breuk in de autoriteit. Een korte machtsstrijd volgde als Edward IV probeerde de orde te herstellen, uiteindelijk gevangen Henry in de Tower of London. Hendrik VI nooit teruggevorderd van de troon, en uiteindelijk stierf daar gevangen gezet.

Hoewel de War of the Roses voorbij was, werd de regering ernstig verzwakt en de schatkist leeg. Hendrik VII gewerkt om het land weer op te bouwen bekendheid, het creëren van een strak begrotingsbeleid met af en toe meedogenloze belastinginning. Het werkte, en nogmaals Engeland was voorspoedig. Helaas, het bleef niet duren als Henry VIII waren het niet eens zijn vader economische vaardigheden. Hij heeft echter trouwen met de weduwe Catharina van Aragon en had meerdere kinderen, hoewel geen overleefde kinderschoenen behalve zijn dochter, Maria.

Het jaar 1512 bracht een oorlog met Frankrijk. De oorlog was slecht doordacht en zonder provocatie en bereikt heel weinig. Het Engels leger leed en spoorde James IV van Schotland te verpanden alliantie met Frankrijk en de oorlog verklaren aan Engeland. Catherine, Henry's vrouw, ging over de dreiging, het verslaan van de Schotten op 9 september 1513. Ondanks deze daad van loyaliteit en intelligentie, Catherine's onvermogen om de geboorte van een mannelijke erfgenaam was zorgwekkend. Henry besloten dat was het noodzakelijk om Catherine scheiden en een nieuwe koningin te vinden. De kerk zou niet toestaan ​​dat dit gebeurt, wat Hendrik VIII af te scheiden van de kerk. Dit was het begin van het Engels Reformatie.

De Kerk van Engeland werd opgericht met de koning die de plaats die de paus in de katholieke kerk. Een brutale reformatie nam jaren in beslag en velen werden geëxecuteerd wegens verzet tegen de koning religieuze beleid. Uiteindelijk werd Catherine niet gespaard. In 1530, ze was verbannen van het hof en bracht de rest van haar leven alleen in het land. Het huwelijk werd ongeldig verklaard, waardoor Maria een buitenechtelijk kind. Henry probeerde een erfgenaam te stellen door te trouwen met Anna Boleyn in het geheim in 1531. Ze werd al snel zwanger, maar de rechtbank was teleurgesteld in de komst van een dochter in 1533, Elizabeth. Ze probeerde het opnieuw in 1536, maar een voortijdige geboorte van een doodgeboren jongen hielp niet zaken. De koning besloot zijn huwelijk werd hexed en zet Anne in de Tower of London op beschuldiging van hekserij. Ze werd bovendien beschuldigd van overspel en onthoofd. Het huwelijk werd nietig verklaard, en Henry trouwde opnieuw aan Jane Seymour. Ze werd al snel zwanger en gelukkig leverde een jongen in 1537. De zoon en erfgenaam, Edward, was een opluchting voor de koning, maar een slechte Jane Seymour overleden op 10 dagen na de geboorte van puerperale sepsis. Vierde vrouw van Henry was een Duitse, Anna van Kleef. Ze bleek een slechte match en Henry niet de voltrekking van het huwelijk, maar koos ervoor om opnieuw te trouwen - deze keer tot 19-jarige Catherine Howard. Dit was ook geen succes en zo trouwde hij met nog een laatste keer aan Catherine Parr. Ze verzorgde hem als hij de leeftijd, maar het blijkt zijn ware liefde was Jane Seymour. Henry rouwde haar dood en werd uiteindelijk naast haar begraven.

Mary Ik nam de troon te midden van populaire demonstratie in haar voordeel in Londen. Een toegewijde katholiek, werd ze geëngageerd aan het brengen Engeland terug naar de kerk. Dit was een bloedige proces, wat leidt tot verbrandingen van meer dan 250 protestanten. Mary's huwelijk met Philip, koning van Spanje, was moeilijk persoonlijk en voor de natie. Frankrijk, al in oorlog met Spanje, aangevallen in Calais - de laatste Engels buitenpost op het continent. Ontroerd, Mary geloofde dat ze zwanger was, maar kan in feite hebben de baarmoeder kanker. Ze stierf in november 1558 tot de vreugde van haar volk.

Elizabeth aan de macht kwam in 1558 en opnieuw trokken orde. De problemen van de religie die zo verdeeld had het land werden afgedaan als Elizabeth herstelde de Kerk van Engeland. Een unieke karakter in de geschiedenis, Elizabeth weigerde te trouwen. Ze onderhouden de stabiliteit en verminderde de macht van de adel. Engeland bloeide, groeit van 3 miljoen in 1564 tot bijna 5 miljoen in 1616. Elizabeth stierf in 1603 op de 69-jarige leeftijd. Haar erfgenaam was de koning van Schotland, James VI, die koning Jacobus I van Engeland werd in een Unie van de Kronen. Hij was de eerste vorst naar het hele eiland van Groot-Brittannië te regeren.

De jaren 1600 gezorgd voor een grotere kolonisatie met 1607 het brengen van een nederzetting in Jamestown. Het succes van plantages leidde tot de behoefte aan slaven en de invoer van Afrikaanse slaven ontwikkeld. De Engels kolonies had geen een onafhankelijk buitenlands beleid, maar mochten onafhankelijk te opereren.

De Eerste Engels Burgeroorlog uitbrak in 1642. Een kwestie van voortdurende conflicten tussen de zoon van James, Charles I, en het Parlement, de oorlog leidde tot de nederlaag van de royalistische leger door de New Model Army van het Parlement. Charles gaf zich in begin 1647, maar ontsnapte en begon de Tweede Engels Burgeroorlog. De New Model Army won opnieuw en Charles werd onthoofd in januari 1649. Het einde van de oorlog tot vervanging van de monarchie eerste, republicanCommonwealth Engeland (1649-1653), en vervolgens met een protectoraat (1653-1659) geregeerd door Oliver Cromwell, een lid van het parlement.

In 1666, werd de Londense geveegd door de Grote Brand. Het woedde gedurende 5 dagen en vernietigd ca. oximately 15.000 gebouwen.

In december 1689 werd de Bill of Rights voorbij. Een van de meest belangrijke constitutionele documenten in het Engels de geschiedenis, dit gevestigde beperkingen op de royalty's. Bloedige strijd voor de troon voortgezet, met religieuze facties campagne voeren voor verschillende erfgenamen.

De Handelingen van de Unie tussen het Koninkrijk van Engeland en het Koninkrijk van Schotland waren parlementaire handelingen aangenomen door beide parlementen in 1707. Deze daden vormden een Koninkrijk van Groot-Brittannië geregeerd door een uniforme Parlement van Groot-Brittannië volgens het Verdrag van de Unie. Verder is in 1800 de Act of Union formeel opgenomen Ierland binnen de Britse politieke proces. In januari lst 1801 een nieuwe staat werd gecreëerd genoemd het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland, die verenigd het Koninkrijk van Groot-Brittannië met het Koninkrijk van Ierland tot een politieke entiteit te vormen. Dit bestond tot de Anglo-Ierse verdrag van 1921, die de Ierse Vrijstaat opgericht (nu de Republiek Ierland) als een aparte staat. Noord-Ierland bleef als onderdeel van het Verenigd Koninkrijk en de officiële naam van het Verenigd Koninkrijk werd zo "Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland".

Het Verenigd Koninkrijk was een van de geallieerden tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Dit conflict verder ontwikkeld in het Verenigd Koninkrijk rol in de wereldpolitiek als hij er in slaagde het verslaan van de Centrale Mogendheden (het Duitse Rijk, het Oostenrijks-Hongaarse Rijk, het Ottomaanse Rijk en het Koninkrijk van Bulgarije). Tijdens de oorlog, de Britse Ro yal Family opgelost banden met zijn Duitse familieleden en veranderde de naam van de Duits-klinkende Huis van Saksen-Coburg-Gotha aan de Britse Huis van Windsor. Patriottische gevoelens verspreid over het land, het verminderen van de omvang van klasse barrières van Edwardiaanse Engeland.

Conflicten tussen Europese landen opnieuw te wekken in de late jaren 1930. In 1938, Groot-Brittannië probeerden naar Duitsland te sussen en een andere wereld oorlog te vermijden door het ondertekenen van het Pact van München, waardoor Duitsland toestemming om de bestreden binnen te vallen Sudetenland in Tsjechoslowakije. Toen Hitler de rest van Tsjecho-Slowakije binnenviel een paar maanden later, was het duidelijk dat deze poging tot verzoening niet had gewerkt. In maart 1939, Groot-Brittannië aangekondigd dat zij Polen te steunen als Duitsland binnengevallen, maar Duitsland viel toch. Het was ambtenaar. Op 3 september 1939, Groot-Brittannië de oorlog verklaard aan Duitsland markeren het begin van de Tweede Wereldoorlog. In mei 1940, Winston Churchill vervangen Neville Chamberlain als premier. De Engels mensen die geleden heeft onder intense Duitse bombardement dat veel van Londen verwoest en doodde duizenden mensen. In maart 1941, de VS begon het geven van directe steun aan de Britten en na de aanval op Pearl Harbor werd Amerika direct betrokken in de oorlog. In januari 1942, Roosevelt en Churchill ingestemd met een gecombineerde chefs van staven vast te stellen en de make verslaan van Duitsland hun eerste prioriteit. Succes was hard gevochten, maar bereikt wanneer Duitsland zich overgaf onvoorwaardelijk op 7 mei 1945. In totaal, Groot-Brittannië verloor meer dan 300.000 vechten mannen en meer dan 60.000 burgers in de Tweede Wereldoorlog.

Het Verenigd Koninkrijk toegetreden tot de Europese Economische Gemeenschap in 1973, die sinds de Europese Unie in 1993. De Local Government Commissie werd opgericht om te vervangen de Koninklijke Commissie in 1966. Verdere hervormingen zijn de Local Government Act van 1972. Dit resulteerde in een uniform en vereenvoudigd systeem van de lokale overheid. In 1997 werd de Lieutenancies Act aangenomen, het scheiden van alle gemeentelijke gebieden van de geografisch gebied. De PvdA ook overgedragen macht om Wales, Schotland en Noord-Ierland in 1997.

Het land blijft regeren als een wereldmacht en in zich evolueren. Gebeurtenissen zoals de Queen's diamanten jubileum en de Olympische Zomerspelen in 2012 het land nog steeds de tradities te vieren en plaats in de geschiedenis.

Londen

Intensieve opgravingen is gebleken dat verrassend weinig over prehistorische nederzetting in het gebied. Vondsten van de brons-en ijzertijd zijn onder andere speerpunten en wapens, met vermelding van de Thames was een belangrijke tribale grens. Een van de belangrijkste vondsten was tijdens een in 2002 graven voor de Channel 4-serie Time Team. Ze onthulden een aantal balken verticaal in de grond gedreven op de zuidelijke oever van de Theems, hetgeen duidt op de aanwezigheid van een brug of steiger 3000 jaar geleden. Romeinse stad resten zijn niet opgegraven, maar het is onwaarschijnlijk dat het gebied een belangrijke Romeinse bevolking gehuisvest. Er wordt aangenomen dat de stad werd opgericht als een burgerlijke stad door de Romeinen ergens in het midden van jaren '40 AD. De regeling was vrij klein, ongeveer gelijk aan de grootte van Hyde Park. Het werd verwoest in 60 na Christus door de Iceni. De stad werd al snel verbouwd tot een geplande Romeinse stad en bleef groeien. Tijdens de 2de eeuw, Londen vervangen Colchester als de hoofdstad van het Romeinse Groot-Brittannië (Britannia). Op dit moment, was de bevolking ongeveer 60.000 inwoners. Ondanks deze ontwikkeling, politieke instabiliteit en een recessie heeft geleid tot het verval van de stad vanaf de 3e eeuw.

Aanvallen op Londen door Saksische piraten geplaagd de stad vanaf de 3e eeuw. Om zich te verdedigen, werden steile stadsmuren gebouwd, langs de rivier. De muur bleef 1.600 jaar, markering van Londen omtrek. De zeven stadspoorten zijn enkele van de belangrijkste Romeinse ruïnes. Ondanks deze vooruitgang, de 5e eeuw het Romeinse Rijk in de snelle daling. In 410 na Christus de Romeinse bezetting was verlaten en de stad werd grotendeels verlaten.

Angelsaksische kolonisten arriveerden al in de 5e. Buiten de Romeinse muren, nederzettingen lijken te zijn tussen de Aldwych van vandaag en Trafalgar Square. Bekend als Lundenwic, het was een handelsnederzetting. Het gebied werd aangelegd in een ordelijke rasterpatroon met een bevolking van 10-12.000. Door de vroege 7e eeuw, de omgeving van Londen had opgenomen in het koninkrijk van de Oost-Saksen. Het zijn ontwikkeld onder christelijke heerschappij met Mercian controle over te nemen in de 730S.

Viking-aanvallen ontstaan ​​problemen voor de stad, het definiëren van de 9e eeuw. De stad werd geplunderd in 842 en weer 851. De Deense "Great Heathen Army" raasden Engeland en de stad onder Deense controle tot 886. King Alfred de Grote van Wessex heroverde de stad, het ontwikkelen van het onder zijn eigen unieke lokale regel. Londen grootte en de commerciële welvaart bracht het een gestaag toenemend belang als een focus van de overheid activiteit. Deze economische voorspoed bracht ook de ongewenste aandacht van de Vikingen. Het werd zonder succes aangevallen in 994 door een leger onder koning Sweyn Zeegaffelkabeljauw van Denemarken. Engeland uiteindelijk bezweken onder de druk van de aanslagen in 1013, met Londen tot oprichting van de grootste weerstand.

In 1042, werd Engels regel hersteld onder Edward de Belijder. Westminster Abbey werd opgericht en werd meer dan een huis van aanbidding, het was een centrum van de regering. Debat over een erfgenaam werden verstoord door een Normandische geavanceerde op de zuidelijke oever van de Theems. William in te nemen Londen, beveiligen van hem de kroon.

De Norman regeling die nieuwe forten, waaronder de Tower of London aan de oostkant van de stad. De stad werd verder beschermd door koning Willem de toekenning van een charter in 1067 de bevestiging van de stad bestaande rechten, privileges en wetten. De groeiende zelfbestuur werd geconsolideerd door de verkiezing rechten die door koning Jan in 1199 en 1215. De bouw van de London Bridge in 1176 opgericht gemakkelijk transport over de Theems en bleef de enige brug naar de rivier de Theems over te steken tot 1739.

Een Boeren De Opstand van 1381 mag een verzwakte Londen worden overspoeld door rebellen onder leiding van Wat Tyler. Een groep boeren bestormden de Tower of London en de uitgevoerde Lord Chancellor, aartsbisschop Simon Sudbury, en de Heer penningmeester. De stad werd geplunderd en in brand gestoken, maar de dood van Tyler stopte de opstand.

De stad bleef haar onafhankelijke karakter vast te stellen in de vroege jaren 1300. Het is toevallige locatie meegewerkt aan de totstandkoming het als een handel bestemming tijdens de Middeleeuwen. Bevolking groeide uit meer dan 15.000 in 1100 tot ongeveer 80.000 in 1300. Deze werd gestopt tijdens de Zwarte Dood die ervoor zorgde dat de stad de helft van haar bevolking verliezen in het midden van de 14e eeuw. De handel bracht de stad weer tot leven en een burgemeester van de stad was verkozen.

Tijdens de Reformatie, was Londen de belangrijkste plaats van het protestantisme. Het is de verbindingen met de protestanten in het noorden van het vasteland van Europa ervoor gezorgd dat de handelsbetrekkingen tussen het maatschappelijke klimaat tot stand. Een grote buitenlandse Mercantile gemeenschap en onevenredig groot aantal geletterde inwoners opgericht een uitzonderlijk vermogen om nieuwe ideeën van religieuze hervormingen te verspreiden. Voorafgaand aan de Reformatie, meer dan de helft van het oppervlak van Londen was het eigendom van religieuze huizen. Henry VIII's "Ontbinding van de Kloosters" betekende bijna alle van deze eigenschap van eigenaar veranderd. Vanaf het midden van de jaren 1530 het grootste deel van de grotere kloosters werden afgeschaft.

Samen met de economische en politieke groei van de stad ervaren intellectuele verlichting met de werken van grote denkers als William Shakespeare in het begin van de 17e eeuw. St Paul's Kerkhof was het centrum van de boekhandel en Fleet Street was een centrum van volksvermaak. Onder James I regel, de theater verder gegroeid in populariteit. Aristocraten begon de West End frequente en een toenemend aantal gezinnen woonden in Londen voor een deel van het jaar, en bracht de rest van het land. Dit was het begin van de "London seizoen". De stad was vrij compact, maar begon uit te breiden buiten de grenzen van de stad.

Een strijd tussen de stad en het land uitbrak in 1642. Vijf leden van het parlement zouden worden gearresteerd op bevel van de koning, maar ze kregen hun toevlucht in de stad. Deze leidde tot een burgeroorlog, waarin Londen nam de kant van het parlement. Versterkingen werden gebouwd om de stad, waaronder een sterke aarden wal die de wijk ligt uitgebreid langs de voormalige stadsmuren te beschermen.

De stad werd aangevallen door een praktisch onzichtbaar leger, de pest, in 1665. Het doden van zo'n 60.000 mensen, dit was ongeveer een vijfde van de bevolking op dat moment. De pest werd verijdeld door een andere catastrofe, de grote brand op 2 september 1666. Gestart om 1:00 op een bakkerij in Pudding Lane, de brand gevlamd op tot en met donderdag. Het vernietigde ongeveer 60 procent van de stad, waaronder de kathedraal Old St Paul's, 87 parochiekerken, 44 livery bedrijfshallen en de Royal Exchange. Gelukkig werden er weinig leven verloren. De stad was opnieuw herbouwd met vervangen man plaatsen, en nog veel meer opnieuw uitgevonden in de dappere nieuwe stijlen van de late jaren 1660.

De stad was nu booming als de Bank of England werd opgericht, werd de Britse Oost-Indische Compagnie uit te breiden, en Lloyd's of London was begonnen. In 1700, Londen behandeld 80 procent van de Engelse import en 69 procent van de export. De stad blonk uit als een handels-en herverdeling centrum als goederen werden naar Londen met de dominante koopvaardij Engeland en terug verscheept. Helaas, koning Willem III niet de zorg voor Londen. Hij woonde buiten de stad in Kensington Palace. Dit heeft geen belemmering vormen voor de snelheid van de groei als Londen nam de centrale rol van het Britse Rijk.

In 1762, George III verworven Buckingham Palace (toen bekend als "Buckingham House") van de hertog van Buckingham. Het werd gebouwd in een paleis over een reeks van projecten uit te breiden dan 75 jaar. De Westminster Bridge werd gebouwd in 1750, het creëren van een andere passage over de Theems.

Misdaad was een lasteraar van de stad in de 18e eeuw. De Bow Street Runners zijn opgericht in 1750 als een professionele politie. Straffen waren hard en onder meer de doodstraf. Openbare ophangingen waren gemeen en zijn voorzien van zo populair publieksevenementen. Geweld kreeg een nieuw gezicht in 1780 met de Gordon Riots. Een opstand van protestanten tegen de rooms-katholieke emancipatie, Lord George Gordon ertoe geleid dat de uitbarsting en de ernstige schade werd toegebracht aan katholieke kerken en woningen met 285 relschoppers gedood. De ontwikkeling van een politiemacht werd uitgevoerd tegen die tijd minister van Binnenlandse Zaken (en toekomstige minister-president) Robert Peel in 1829. De Metropolitan Police kreeg de bijnaam "bobbies" of "schillers" na Robert Peel.

De Amerikaanse koloniën brak uit de buurt van de Britse controle in de 18e eeuw. Dit in feite bracht grote veranderingen en verlichting. De stad was nu stevig 's werelds grootste stad en hoofdstad van het Britse Rijk. De bevolking steeg van 1 miljoen in 1800 tot 6,7 miljoen een eeuw later. Het was een onbetwiste wereldmacht, met haar politieke, financiële, en handel belang. De 19e eeuw bracht spoorwegen en verbonden de stad om afgelegen gebieden van Engeland. Reizen tussen steden was nog nooit zo eenvoudig en rijkere klassen emigreerde naar de buitenwijken, waardoor de armen tot leven in de binnenstedelijke gebieden. Een grote Ierse bevolking zich in de stad tijdens de Victoriaanse periode, en werd de grootste minderheidsgroep buiten de joodse gemeenschap.

In 1888, de nieuwe graafschap Londen werd opgericht, beheerd door de London County Council. Dit was de eerste verkozen Londen-brede bestuursorgaan. De stad ging de 20e eeuw op het hoogtepunt van zijn invloed als de hoofdstad van het grootste rijk in geschiedenis.

WWI diep geraakt de stad. Londen ervaren ernstige bombardementen die vergrendeld de stad en geïnspireerde terreur. De grootste explosie deed zich voor tijdens de Eerste Wereldoorlog tijdens de Silvertown explosie bij een munitiefabriek met 50 ton TNT ontplofte, het doden van 73 en het verwonden van 400. Maar de stad was in staat om terug te stuiteren zodra de oorlog werd gewonnen.

De Grote Depressie van de jaren 1930 leidde tot hoge werkloosheid. Extreme partijen van zowel rechts en links bloeide in deze moeilijke en ongelukkig omgeving. Botsingen tussen links en rechts leidde tot de Slag bij Cable Street in 1936, maar uiteindelijk als de depressie versoepeld, zo ook politieke spanningen. De bevolking van Londen bereikte een piek van 8,6 miljoen in 1939.

De Tweede Wereldoorlog uitgebreide bombardementen gehouden voor alle van Engeland, met een aantal van de ergste vond plaats in Londen. De stad werd uitgebreid gebombardeerd door de Luftwaffe als onderdeel van de Blitz. De zwaarste bombardement vond plaats tussen 07 september 1940 en 10 mei 1941 met 71 aparte invallen ontvangen van meer dan 18.000 ton van hoge explosief. Hoewel honderdduizenden kinderen in Londen werden geëvacueerd naar het platteland om de bombardementen te voorkomen, civiele waren de verliezen groot. Door het einde van de oorlog, had Engeland al aan de winnende kant, maar rond de 30.000 Londenaren werden gedood door de bombardementen, en meer dan 50.000 raakten ernstig gewond.

De stad gewerkt aan het vooroorlogse normaliteit te herwinnen door het hosten van de Olympische Zomerspelen 1948. Verbouwing was traag, maar de Olympische Spelen waren een succes en gemerkt van de stad herstel. Het 1951 Festival van Groot-Brittannië nog steeds een toenemende sfeer van optimisme te laten zien. Jeugdcultuur werd de focus van de wereld met Londen in het midden van het in het midden van de jaren 1960. De Beatles en de Rolling Stones bereikt wereldwijd bekendheid en luidde een nieuw tijdperk. Londen bleef de site van de wereld trends, waaronder het swingende Londen subcultuur van Carnaby Street, de trendsettende stijlen van de jaren 1980, en het midden van de jaren 1990 muzikale opleving van de Britpop.

Het London Plan werd gepubliceerd door de burgemeester van Londen in 2004 en voorspelde de bevolking zou 8,1 miljoen in 2016. Het plan gezocht om te voorzien in kwesties van wonen, werken, en openbaar vervoer. De stad is blijven streven naar verbeteringen en het is succes in zijn poging om de Olympische Spelen van 2012 en de Paralympische Spelen was nog een andere marker voor het vermogen van de stad aan te passen en sterker te hosten.